W związku z ogłoszeniem 6 czerwca błogosławionym pochodzącego z Kęt ks. Ludwika Mroczka, prezentujemy Państwu, w ramach eksponatu miesiąca, dwa jego obrazki prymicyjne, rozdawane w rodzinnym mieście po pierwszej odprawionej Mszy św. na pamiątkę tego wydarzenia.
Pierwszy obrazek, czarno-biały o układzie pionowym, przedstawia Jezusa w otoczeniu dzieci. Zbawiciel ukazany został z lewego profilu, ubrany w jasną szatę i ciemny płaszcz. Prawą rękę wyciąga ku stojącej przed Nim dziewczynce trzymającej duży bukiet kwiatów. Za Jego plecami znajdują się dwaj uczniowie. Wokół dziewczynki zgromadzona jest grupa dzieci w różnym wieku,
z których część klęczy. Kompozycję zamyka kobieta trzymająca niemowlę na rękach. W tle widoczne jest wejście do ogrodu. Pod przedstawieniem umieszczono cytat z Ewangelii: Jezus rzekł do uczniów Swoich „pozwólcie dziatkom przyjść do mnie”.
Drugi obrazek w układzie poziomym jest kolorowy. Ukazuje scenę z dzieciństwa Jezusa – spotkanie Matki i Syna. Po lewej stronie przedstawiono klęczącą Maryję ze złożonymi do modlitwy dłońmi. Matka Boża ubrana jest w ciemną suknię i długi jasny welon. Naprzeciw niej, na schodach, stoi mały Jezus w białej szacie z rękami rozłożonymi i uniesionymi ku górze w geście modlitwy lub powitania. Otoczony jest grupą aniołów. Część z nich tworzy za Nim orszak na stopniach, dwaj inni klęczą u ich podstawy
w geście uniżenia i służby. Pomiędzy nimi znajduje się baranek – symbol niewinności. Scena rozgrywa się na dziedzińcu domu
w stylu włoskim, z kolumnami i schodami prowadzącymi do góry. W tle widoczne są drzewa, m.in. cyprys, a za Matką Bożą rośnie kwitnący krzew, prawdopodobnie róża.
Na odwrocie obu obrazków, w górnej ich części znajdują się dwa cytaty: pierwszy z Psalmu 88 – Miłosierdzie Pańskie na wieki wysławiać będę, drugi z Modlitwy Pańskiej – Ojcze, któryś jest w niebie, … przyjdź królestwo Twoje. Poniżej zamieszczono informację,
że są to pamiątki święceń kapłańskich oraz pierwszej Mszy św. odprawionej 2 lipca 1933 r. w Kętach przez ks. Ludwika Mroczka, salezjanina wyświęconego w dniu 25 czerwca w Przemyślu. Na końcu ulokowano treść modlitwy za kapłana. Drugi z obrazków został wydrukowany we Włoszech, o czym informuje nadruk w prawym górnym rogu.
Bezsprzecznie można stwierdzić, że słowa zamieszczone na obrazkach prymicyjnych urzeczywistniły się w życiu nowego błogosławionego.
Ks. Ludwik Mroczek urodził się 11 sierpnia 1905 r. w domu nr 282 przy ul. Świętokrzyskiej w Kętach jako jedenaste dziecko szewca Franciszka Mroczka i Marii z Jurów. Na chrzcie otrzymał imiona Ludwik Jan. Jako młody chłopiec uczęszczał do szkoły powszechnej w Kętach. W wieku 10 lat stracił ojca, a dwa lata później matka zapisała go do prowadzonego przez salezjanów Zakładu św. Jana Bosko w Oświęcimiu. Po ukończeniu nauki nie miał wątpliwości co do wyboru dalszej drogi życiowej. W 1921 r., mając 16 lat, wstąpił do nowicjatu salezjanów w Kleczy Dolnej. Następnie studiował filozofię w Krakowie, a w latach 1928-1933 teologię w Seminarium Diecezjalnym w Przemyślu. W tym czasie posługiwał również w placówkach salezjańskich w Kielcach
i Oświęcimiu. Święcenia kapłańskie przyjął 25 czerwca 1933 r. w Przemyślu z rąk ks. bpa Franciszka Bardy.
Jako kapłan poświęcił się pracy z dziećmi i młodzieżą, o czym marzył jeszcze w czasach seminaryjnych. Troszczył się nie tylko
o ich rozwój duchowy, ale także intelektualny i fizyczny. Wśród wychowanków cieszył się dużym szacunkiem i sympatią. Pracował początkowo w sierocińcu w Przemyślu, następnie we Lwowie, Skawinie i ponownie w Przemyślu. Był także nauczycielem w Szkole Organistów, kapelanem przemyskiego hufca Związku Harcerstwa Polskiego oraz założycielem orkiestry działającej przy Domu Opieki św. Józefa dla sierot i dzieci opuszczonych. W 1939 r. wraz z orkiestrą wyruszył w trasę koncertową po Polsce, odwiedzając także prezydenta Ignacego Mościckiego w Warszawie.
W czasie II wojny światowej został przeniesiony do Częstochowy, a następnie do Krakowa, gdzie nauczał katechezy i prowadził duszpasterstwo młodzieży. 22 maja 1941 r., po odprawieniu Mszy św. z okazji uroczystości Wniebowstąpienia Pańskiego w seminaryjnej kaplicy na „Łosiówce”, został aresztowany przez Gestapo pod zarzutem przynależności do organizacji podziemnej, która miała działać na terenie Generalnego Gubernatorstwa. Trafił następnie do owianego złą sławą więzienia przy ul. Montelupich w Krakowie.
W czerwcu 1941 r., po brutalnych przesłuchaniach, przewieziono go wraz z grupą współbraci do obozu koncentracyjnego Auschwitz, gdzie otrzymał numer 17340. Wyniszczony ciężką pracą, głodem, chorobami i pobiciami, w listopadzie ostatecznie trafił do obozowego szpitala z powodu rozległej flegmony (ropowicy), przechodząc tam kilka operacji. Nawet w tych warunkach służył współwięźniom jako spowiednik, a swoim spokojem i wiarą krzepił ich oraz przynosił ukojenie w morzu złości, nienawiści, rozżalenia i cierpienia.
Ks. Ludwik zmarł 5 stycznia 1942 r. w wieku 36 lat. Naoczny świadek ostatnich dni życia kapłana, Józef Stemler, w następujący sposób opisał jego odejście: Twarz jego była pełna jasności i pogody. Usta trochę rozchylone jak przy wymawianiu litery „b”. Może
w ostatniej sekundzie chciał powiedzieć „bądź wola Twoja”…
W klasztorze franciszkanów w Kętach odprawiono symboliczny pogrzeb. Uroczystościom przewodniczył gwardian o. Ferdynand Sobanek.
Tekst: Paula Wojewodzic
Bibliografia:
Chmiel Franciszek, Kandydat na ołtarze, „Kęczanin” nr 7-8 (130-131), lipiec-sierpień 2002 r., s. 18-10
Tenże, 100-lecie urodzin ks. Ludwika Mroczka, „Kęczanin” nr 11 (170), grudzień 2005 r., s. 10
Małysa Andrzej, Męczennik Auschwitz ks. Ludwik Mroczek, „Kęczanin” nr 7 (284), lipiec 2015 r., s. 26-27
